(* για ένα Καραγκιόζη και για ένα νεροκράτη-και όμως δεν κάνω πλάκα...)
Του Μάκη Δεληπέτρου
Πέρυσι ήθελα να ζητήσω πολιτικό άσυλο, σε χώρα της (πολιτικής) επιλογής μου!
Απλήρωτος για δεδουλευμένα πολλών μηνών, με το Ταμείο μου να μην μου χορηγεί επιδόματα Εορτών, ανεργίας, με το Κράτος να κωφεύει στη μη πληρωμή δεδουλευμένων όπως και αποζημίωσης από επιχειρηματία με τον οποίο με άλλο όνομα Εταιρείας και σήμερα συναλλάσσεται, με τον ΣΔΟΕ και την Επιθεώρηση Εργασίας να υπνώττουν, αυτό ακριβώς σκεφτόμουν.
Και να έρχεται και η ΔΕΗ που δεσμεύεται από τον χαρακτηρισμό της ως Δημόσια Επιχείρηση Κοινής Ωφέλειας, να αυξάνει από την «δεσπόζουσα θέση της στην αγορά» όπως και όποτε θέλει τα μονοπωλιακά της τιμολόγια...
Και ας αφήσουμε τα εύκολα λόγια του στυλ... γυρίστε στην Επαρχία:
Στο χωριό μου, την Κάρυστο, δεν μπορούσα να γυρίσω: ο... υδρονομέας όλως παρανόμως, παρά τα όσα λένε τα χαρτιά στο υποθηκοφυλακείο, μου στέρησε το νερό στο περιβόλι μου στις Μάζες Αλαμανέϊκων, γιατί έτσι μπορεί να συναποφάσισε π.χ. με ενοχλημένο από την εκεί παρουσία μου, συνδαιτημόνα του, κατά την διάρκεια ...γεύματος εργασίας.
Πώς να μην είναι «Μουσσολινικής επάρσεως» η κυβερνητική πολιτική, όταν είναι «Μονοπωλιακής βαρβαρότητας» η απόφαση για το εάν θα έχουμε ρεύμα και ...ποιος, μέχρι πότε θα απολαμβάνει το αγαθό αυτό.
Και εναπόκειται σε ένα ίσως απόφοιτο δημοτικού να ...νομολογεί ως νέος Σαριπόλος, ποιος θα έχει νερό να σπείρει και ποιος όχι;
ΕΙΜΟΥΝ ΤΥΧΕΡΟΣ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΤΑ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΑΥΤΑ!
Είχα κονσέρβα με ζαμπόν στο ράφι μου.
Οι συνάδελφοι μου είχαν αντίστοιχα, χειρότερες καταστάσεις να αντιμετωπίσουν.
Ο γιος του επιχειρηματία μιλούσε για το αγαπημένο του Γκστάαντ ενώ ένα συνάδελφος μου κατέληξε τις ημέρες εκείνες, από το άγχος του, στο χωριό του που για να επιζήσει και αυτός, είχε καταφύγει.
Άλλοι δύο νοσηλεύονταν.
Ένας παραμένει άστεγος.
Δεκάδες είχαν δύο ή τρία (κυριολεκτώ) ευρώ στην τσέπη για να βγάλουν τον μήνα.
Ένας ζήτησε δανεικά από τον «εκπρόσωπο της Ελληνικής Αστικής Τάξης» επιχειρηματία που μας... δούλευε για να θάψει την μάνα του. Μην σας πω τι πήρε.
-Δεν θα σας πω τις χειρότερες ιστορίες που άκουσα: για έγκυες και λεχώνες χωρίς τα χρειώδη, για μητέρα με παιδί στον δρόμο, για ανθρώπους που η υπερηφάνεια τους με δεσμεύει να μη πω περισσότερες ιστορίες κτηνωδίας (βλ. εγκλήματα που διεπράχθησαν)
ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΤΟ Ή ΕΠΑΡΧΙΑ ΕΝΟΣ Δ΄ΡΑΪΧ, ΠΟΥ ΗΔΟΝΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΣΥΝΗΘΗ, ΓΝΩΣΤΟ «ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ» ΤΟΥ;
Για μένα το πρόβλημα είχε λυθεί. Η οικογένεια μου είχε να υποστεί ανάλογη αντιμετώπιση από «κρατικές δομές» και συνεργάτες τους, από το 1943.
Σήμερα που είμαι περισσότερο ήρεμος πιστεύω ότι τίποτε από όλα αυτά δεν ήταν τυχαίο.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ «ΤΥΧΑΙΑ» ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ
Απλώς φέτος μπόρεσα-σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους μου, να είμαι ήρεμος και... ζωντανός.
Ξέρω γιατί μου παρακρατούν τα λεφτά, ξέρω γιατί δεν παίρνω νερό στο περβόλι, ξέρω γιατί δεν έχω θέρμανση στην πολυκατοικία μου (... που παραμένει εντός Ευρώ παρόλα αυτά) ξέρω γιατί είναι υπέρογκο το αντίτιμο του ρεύματος .
Ξέρω γιατί δεν έχω νερό στο περβόλι μου, ξέρω γιατί αντιμετωπίσθηκαν οι συγγενείς μου όπως αντιμετωπίσθηκαν από τους εκεί δραγάτες-νεροκράτες ... barristers and solicitors of Touloumotyri College!
ΦΕΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΕΡΣΙΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΕΤΕΙΝΟΣ ...ΧΕΙΜΩΝΑΣ!
Και όπως είχε πει ο Κώστας Κουκούλης, περισσότερο γνωστός ως κεντρικός ήρως του βιογραφήματος- ιστορήματος «Α2» στον φίλο μου Ρένο Αποστολίδη:
«...Για δειλό δεν σε είχα ποτέ. Και ξέρω ότι τέτοιο πανηγύρι δεν θα θελες να το χάσεις με τίποτα...»
ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ: Τέτοιο πανηγύρι μην το χάσουμε αδέλφια. Κρατηθείτε. Μείνετε... Ελλάδα. Μίλησα χθες με καθηγητή, αντιστασιακό, μέλος της Π.Ε.Α.Ν στην Κατοχή και της «Δημοκρατικής Άμυνας» στην Χούντα. Είναι λίγο νωρίς για το γλέντι και άργησαν οι... καλεσμένοι. Αλλά είναι στον δρόμο μου είπε να σας πω κι΄ έρχονται...
Υ.Γ. Ο προδότης ο Θανάσης στο Θησείο, ο μόνος που δεν φορούσε κουκούλα όταν κατέδιδε στην Τρόικα- σόρρυ στην Γκεστάπο, είχε σύνθημα για το λαδεμπόριο «τα χαιρετίσματα είναι από την Σούλα». Μια μέρα του το΄παν δύο τύποι με καπαρντίνα και κάθησαν για ούζα μαζί του. Στο τέλος τράβηξαν το επανατατικό ελατήριο στα Στεν και πρόσθεσαν:
«τα χαιρετίσματα είναι από την Σούλα αλλά τα... κεράσματα από την Αντίσταση...»
Υ.Γ, οι χθεσινές καταγγελίες συνδικαλιστών, κ.α., για κουκουλοφόρους οι οποίοι «καρφώνουν» και καταδίδουν και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις με γραπτά υπομνήματα στο ΔΝΤ και προφανώς στη γερμανική κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι κάποιοι επιχείρησαν εντέχνως και για συγκεκριμένους λόγους να την περάσουν στα «ψιλά» δεν παύει να έχει μεγάλη πολιτική σημασία και να χρήζει δικαστικής διερεύνησης. Την ψάχνουμε, που λένε οι νέοι...
ΜΑΚΗΣ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΣ
