Επιμέλεια Νάνσυ Καλαφάτη
Τούτη τη φορά ο ευχόμενος να ξεπεράσει η Ελλάδα τα προβλήματά της, είναι ο τεχνοκράτης «γείτονας» κ. Μάριο Μόντι...
Αναφερόμενος στην Ελληνική κρίση, ο Ιταλός πρωθυπουργός, Μάριο Μόντι, σε δηλώσεις του στο Αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο Pbs τόνισε:
"Αν η χρεοκοπία της Ελλάδας συνέβαινε πριν από λίγους μήνες, οι συνέπειες για την Ιταλία, θα ήταν σαφώς, ιδιαίτερα σοβαρές.
Τώρα, εύχομαι βεβαίως η Ελλάδα να μην πτωχεύσει, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι ακόμη και σε μια τέτοια περίπτωση, η Ιταλία θα εθεωρείτο από τις αγορές, από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και από όλη τη διεθνή κοινότητα, ως μια χώρα που μέσα σε λίγους μήνες, έλαβε σκληρά διαρθρωτικά μέτρα για την εξυγίανση της δημόσιας οικονομίας και την προώθηση της ανάπτυξης".
Στην ερώτηση της δημοσιογράφου αν πιστεύει ότι η Ελλάδα αποδεικνύει ότι η λιτότητα χωρίς ανάπτυξη είναι μια λάθος συνταγή που οδηγεί στην καταστροφή, ο Μάριο Μόντι-ο οποίος από αύριο επισκέπτεται επισήμως τις ΗΠΑ- ανέφερε:
"Ναι, αλλά η Ελλάδα αποτελεί ακραία περίπτωση. Το υπερβολικό δημόσιο χρέος της, παρέμεινε επί πολλά χρόνια υψηλό και ακραίο και θα ήταν δύσκολη μια ομαλή προσγείωση από ένα τόσο μεγάλο έλλειμμα, χωρίς να προκληθεί ύφεση.
Γενικότερα, όμως, νομίζω ότι ισχύει το ότι η Ευρώπη έπρεπε να τεθεί σε ασφαλέστερη κατάσταση σε ότι αφορά την δημόσια οικονομία του κάθε κράτους μέλους».
Εκείνο που διακρίνεται στις δηλώσεις- ευχές του Ιταλού Πρωθυπουργού, είναι η προσπάθεια να προσαρτήσει και πάλι τη χώρα του στο άρμα των λεγομένων «δυνατών» της ευρωζώνης!
Η Ιταλία η οποία πέρασε από τον χλιδάτο και «αεράτο» Σύλβιο Μπερλουσκόνι, στα χέρια του αρεστού στους Μέρκοζ, κυρίου Μόντι, αμέσως μόλις πέτυχε μια μικρή ανάκαμψη, έναντι των αγορών, αρχίζει και πάλι να δημιουργεί το κατάλληλο κλίμα «συμπλέουσας τακτικής» .
Ωστόσο, παρά τα θετικά λόγια της κας Μέρκελ, για την ορθή πορεία των μέτρων που επέβαλε στη χώρα του ο τεχνοκράτης κ. Μόντι, εξακολουθεί να έχει τρία καυτά θέματα να αντιμετωπίσει και στο μέλλον:
Το σχεδόν 1,5 τρις του Ιταλικού χρέους , τα καλά οργανωμένα εργατικά συνδικάτα που με απεργίες αντιδρούν στις απελευθερώσεις επαγγελμάτων και τις περικοπές μισθών- η ανεργία καλπάζει και στην Ιταλία- και τη «θύελλα» που ξεσηκώνεται από τις πολύ νεώτερες ηλικίες, μετά την ωμή προειδοποίηση ότι οι νέοι θα πρέπει να ξεχάσουν ότι στο μέλλον πρόκειται να έχουν μόνιμες εργασίες!
