Της Μαρίτας Αλημίση
Ένας πιλότος χάνεται στη μέση του πουθενά για να βρει, τελικά, τα πάντα...Γνωρίζει ένα μικρό αγόρι με ολόξανθα μαλλιά, κατάλευκο δέρμα και ψυχή... Ένα παιδί που έτσι απλά τον κάνει να απολαμβάνει ατέλειωτα ερωτηματικά κλεμμένα από τις πιο παράλογες και μυστικές του απορίες, τόσο αθώα αλλά άμεσα που σαστίζουν και τον πιο ετοιμόλογο συνομιλητή... Έναν Μικρό Πρίγκιπα από τον δικό του μακρινό πλανήτη που έχει αριθμό αντί για όνομα, μήπως και αναγκαστούν έτσι οι μεγάλοι να τον πάρουν στα σοβαρά... Να ακούσουν τις ιστορίες του για τον βασιλιά χωρίς υπηκόους, τον ματαιόδοξο χωρίς θαυμαστές και τον επιχειρηματία που κατέχει όλα τα αστέρια επειδή μπορεί και τα μετράει... Να μοιραστούν τη χαρά του για τα 45 ηλιοβασιλέματα, να μάθουν να ξεχωρίζουν το διαφορετικό εκείνο λουλούδι που εξωτερικά μοιάζει με όλα τα άλλα και να καταλάβουν, επιτέλους, ότι η δίψα δεν είναι ανάγκη αλλά λαχτάρα..!
«Η ζωγραφιά μου όμως δεν έδειχνε ένα καπέλο. Παρουσίαζε ένα βόα που χώνευε έναν ελέφαντα. Ζωγράφισα, λοιπόν, το εσωτερικό του βόα για να μπορέσουν ,επιτέλους, να καταλάβουν οι μεγάλοι. Γιατί πάντα θέλουν εξηγήσεις.»
Ο βόας έχει πλέον χωνέψει τον ελέφαντα κι όμως εμείς "οι μεγάλοι" δεν καταφέραμε ακόμα " να χωνέψουμε" το αριστούργημα του Exupery. Γιατί πολύ απλά μάθαμε να υποτιμούμε οτιδήποτε παιδικό. Ένα βιβλίο που μιλάει για το σήμερα και το πάντα της εξουσίας, τη σημασία της αφοσίωσης και την ουσία της ζωής που τελικά κρύβεται στα μικρά πράγματα... Ένα βιβλίο που αξίζει σίγουρα να ξαναδιαβάσουμε ίσως με τη δικαιολογία ότι δε το θυμόμαστε ή ότι το εξιστορούμε στα παιδιά μας...
