Δεν του αρέσει να μεγαλοποιεί πράγματα και καταστάσεις και να σπείρει τον πανικό . Ακόμα και σε αυτές τις εποχές που πολλοί συνάδελφοί του κραυγάζουν γύρω -γύρω ,ο Στράτος Τζώρτζογλου καταθέτει τη ψυχή του στο σανίδι και αναζητά μέσα του κοιμισμένες δυνάμεις από την εποχή της ευμάρειας για να προχωρήσει .
«Επηρεάστηκε το σύμπαν από την κρίση. Ακόμα και ο Θεός έχει αρχίσει να κάνει έκπτωση! Πλέον δεν θα μπορούμε να συντηρήσουμε ούτε το ποδήλατό μας. Ναι αν χρειαστεί θα κατεβώ στα χαρακώματα και πρώτος θα πάω στον πόλεμο...»
Από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του ο Στράτος μέσα από σκληρή εσωτερική δουλειά και βαθιές διεργασίες τα βρήκε με τον εαυτό του.
«Δεν υπάρχει καμία γυναίκα στη ζωή μου. Είμαι μόνος και περνάω καλά!!!»
Μαθητής του Καρόλου Κουν, δεν διέψευσε τον δάσκαλό του, που τον έβγαλε στη σκηνή από το πρώτο έτος της Σχολής και τον έχρισε πρωταγωνιστή στον «Ήχο του όπλου» της Λούλας Αναγνωστάκη.
«Όσα μου έδωσε ο Κουν στο διάστημα των προβών νομίζω ήταν τρία χρόνια της σχολής. Ο Κουν με μάγεψε με το πάθος του!!!».
Συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες ενώ προχώρησε σε διεθνείς συνεργασίες και έλαμψε σε μεγάλους ρόλους. Τώρα προσπαθεί να χαίρεται την καθημερινότητά του και να καταγγέλλει από σκηνής κοινωνικές μάστιγες , όπως αυτής των ναρκωτικών θέμα που τον καίει γιατί έχει κι εκείνος ένα γιό, τον Αλκιβιάδη , που είναι στην ευαίσθητη ηλικία των δεκατεσσάρων χρόνων και τρέμει μόνο και στην ιδέα....
«Λιώνω για το γιό μου!! Ο Αλκιβιάδης είναι πιο πάνω από τη ζωή μου. Όχι μόνο τα ναρκωτικά που είναι η κατάληξη καμιά φορά, αλλά μην αρχίσει η αρνητική συμπεριφορά σε οποιοδήποτε θέμα είτε είναι σεξουαλικό, είτε αφορά το σχολείο του, είτε μια απαίτηση που μπορεί για μένα να είναι δευτερευούσης σημασία , αλλά για το γιο μου μπορεί να είναι σημαντική! Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το γιό μου!!»
Ο Στράτος Τζώρτζογλου σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στη "Νewstrap"...
Θέατρο «Χυτήριο»
«Trainspotting» του Irvin Welsh σε σκηνοθεσία Μαρίας Κατσανδρή και Φαίδρας Σούτου δίνει το δικό του ρεσιτάλ και καταχειροκροτείται από το κοινό που γεμίζει ασφυκτικά την αίθουσα από Πέμπτη έως Δευτέρα και θα συνεχίσει και μετά το Πάσχα. Το έργο που βάζει στο τραπέζι το πρόβλημα των ναρκωτικών και της γενικότερα της εξάρτησης.
«Είναι μια παράσταση που αφορά τον κάθε Έλληνα και Ελληνίδα. Υπάρχουν κρούσματα σε κάθε σπίτι. Από 12 χρονών αρχίζουν και ποτίζουν τα παιδιά με τσιγαριλίκια ή χάπια και στα 14 -15 καταλήγουν στην ηρωίνη τόσο συχνό φαινόμενο στα σχολεία και στα κλαμπ και δυστυχώς έχει αυξηθεί πολύ τα τελευταία 10χρόνια.
Χρήστες δεν είναι μόνον αυτοί που βλέπουμε στην Ομόνοια , αλλά η μία στις τρεις οικογένειες έχει ένα θύμα. Αυτό δεν φαίνεται σε πρώτη φάση, γιατί δυστυχώς, έχουν περάσει την αντίληψη ότι είναι okey να παίρνει κανείς ναρκωτικά. Αυτός ο πλάγιος τρόπος με τον οποίο έχουν πλησιάσει τη νεολαία φθάνει πολλά άτομα στο τελικό στάδιο. Βλέπεις παιδιά κυρίως έξυπνα, λαμπερά και ευαίσθητα που σε μία στιγμή αδυναμίας στη ζωή τους είτε με μία σχέση ελλειπτική με τη μάνα ή τον πατέρα , ενώ είναι αστέρια στο σχολείο, μπορεί να χτυπήσουν κατευθείαν ηρωίνη. Είναι κάτι ύπουλο αυτό που πρέπει να προλάβει το κράτος και με την αρωγή μέσω ινστιτούτων, αλλά δυστυχώς στη χώρα μας δεν υπάρχει πρόνοια...»
Φοβάστε για το γιό σας;
Ούτε καν το συζητάω. Είμαι πάνω από το παιδί μου. Έχουμε φτιάξει μια σχέση όχι μόνο πατέρα γιου, αλλά φιλίας. Να μπορεί να μου πει οποιοδήποτε πρόβλημα χωρίς να τον κρίνω, χωρίς να τον κριτικάρω . Δέχομαι τα συναισθήματά του κι όσο παράλογες μπορεί να φαντάζουν στα μάτια ενός πατέρα οι απαιτήσεις ενός μικρού δεν θα το δω ποτέ έτσι. Ο, τι και να μου πει κάθομαι και το συζητάω και συναισθηματικά είμαι μαζί του.
Μοιράζομαι ποιοτικό χρόνο μαζί του , όχι ποσοτικό γιατί ζούμε στο ίδιο σπίτι. Τον βλέπω μόνο Παρασκευές και Σάββατα , αλλά έχουμε κάθε μέρα επικοινωνία κι οποιαδήποτε στιγμή κι αν με χρειαστεί θα τα παρατήσω όλα και θα τρέξω, γιατί για μένα η μεγαλύτερη προτεραιότητά μου είναι ο γιός μου! Δεν τον έχω φέρει ακόμα στο θέατρο, αλλά θα τον φέρω. Με απασχολεί πολύ το θέμα των ναρκωτικών.
Εσείς υπήρξε εξαρτώμενο άτομο;
Ένα φεγγάρι εξαρτιόμουν τόσο πολύ από τη δουλειά μου, είχα κολλήσει τόσο πολύ , που έχασα πολλές στιγμές, όπως να πάω διακοπές με τους φίλους μου, να περάσω χαλαρά , να πάω για έναν καφέ, να ανοίξω την καρδιά μου και την ψυχή μου...
Το έργο που πρωταγωνιστείτε ξεκινάει με αφετηρία τη μοναξιά που διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις ...
Ξεκινάει από τη μοναξιά και φθάνει στα ναρκωτικά. Όλοι ξέρουν ότι τα ναρκωτικά είναι κάτι κακό, αλλά σε μια στιγμή κατάθλιψης που στην εποχή μας είναι νούμερο αντί να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ξαφνικά πέφτουν στα ναρκωτικά. Γιατί όλα αυτά που είχαμε στηρίξει τη ζωή μας και τα όνειρά μας να βγάλουμε λεφτά, να έχουμε ένα ωραίο σπίτι, ένα αμάξι καταχρεωθήκαμε και δεν μπορούμε πια να τα συντηρήσουμε. Κι άνθρωποι που έχουν δουλέψει αυτή τη στιγμή δεν έχουν να φάνε. Κι αντί να οξύνουνε το μυαλό τους και την ψυχή τους καταλήγουν στις ουσίες. Τα ναρκωτικά περιμένουν στη γωνία κάθε σπιτιού. Είναι η κατάληξη, η απογοήτευση από σχέσεις από δουλειά. Όλα αυτά οδηγούν πολύ εύκολα στην κατάρρευση και αυτή οδηγεί στην ηρωίνη . Δεν έχει σημασία . Ο εθισμός είναι σε όλα τα πράγματα.
Το θέατρο και το θέαμα –ακρόαμα γενικότερα πληγώθηκαν βαθιά από την κρίση;
-Βεβαίως, η ανηθικότητα και η διαφθορά υπάρχει σε κάθε πολιτικό σύστημα , σε κάθε κόμμα. Βεβαίως, και είναι δίκαιη η οργή όλων των ανθρώπων να θέλουν να τα σπάσουν και κάποια στιγμή μπορεί να γίνει και αυτό.
Η κρίση έχει επηρεάσει το σύμπαν. Ακόμα και ο Θεός έχει αρχίσει να κάνει έκπτωση! Το σύμπαν λέω, ποιους ηθοποιούς; Εδώ πέρα μιλάμε, ότι δεν θα έχουμε να πληρώσουμε το νοίκι και υπάρχουν νέοι άνθρωποι που δεν έχουν χώρο να εκφραστούν γιατί οι παραγωγές θα μειωθούν στο ελάχιστο...
Σας κυριεύει φόβος;
Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που υπάρχει σε όλους και είναι ωραίο να το σέβεσαι. Ϊσα –ίσα ο φόβος θα πυροδοτήσει ικανότητες που μέχρι σήμερα μπορεί να ήταν κοιμισμένες. Είναι μια ενέργεια σαν τον κεραυνό. Αν πιάσεις τον κεραυνό με γυμνό χέρι πέθανες. Οπότε τον χρησιμοποιείς για να πάρεις ηλεκτρισμό . Αν μείνεις κοκαλωμένος στο φόβο σου μένεις εκεί και πεθαίνεις. Έτσι, θα ανακαλύψει ο καθένας κάποιες δυνατότητες, που είχε κρυμμένες σε εποχές ευμάρειας και μιας ψευτοαφθονίας που υπήρχε. Σε εποχές καλές πάλι οι λουμπινιάρηδες τρώγανε, και όχι οι εργαζόμενοι.. ΄τσι, οι πλούσιοι θα παραμείνουν πλούσιοι κι οι φτωχοί φτωχοί. Με τη διαφορά, ότι οι φτωχοί είναι συνηθισμένοι στη φτώχια τους.
Χάθηκε η ελπίδα ;
Υπάρχει ελπίδα για όλους. Να μου πεις, ότι στην Ιαπωνία μπορεί να μην υπάρχει ελπίδα, γιατί μπορούν να πάνε ξανά οι Αμερικάνοι να κάνουν κι άλλα πειράματα και να δημιουργήσουν κι άλλο τσουνάμι, εκεί δεν υπάρχει ελπίδα. Εδώ, όμως υπάρχει..
Είσθε αισιόδοξος;
Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Δουλεύω και ο φόβος που είναι λογικό να υπάρχει σε όλους μας που υπάρχει σε όλους μας, που πυροδοτεί συναισθήματα να δουλέψω και να ανακαλύψω δυνάμεις μέσα μου.
Είσθε ένας πολύ όμορφος άνδρας. Αυτό σας κάνει ευτυχισμένο;
-Είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένος και ισορροπημένος . Έχω πάρα πολύ καλή σχέση με τον εαυτό μου και ζω καλά. Τα συζητάω όλα μαζί του: τους φόβους, τις αμφιβολίες μου, τα πάντα και είμαι εκεί. Είμαι δίπλα του τον ακούω.
Δεν υπάρχει κάποια γυναίκα στη ζωή σας;
Δεν υπάρχει καμία γυναίκα. Είμαι μόνος μου τα έχω καλά με τον εαυτό μου και ζω καλά. Δεν έχω πλέον τέτοιου είδους ανησυχίες , του στυλ αν θα μείνω μόνος...
Κατηγορούν τους ανθρώπους των Γραμμάτων και της Τέχνης, ότι δεν σιωπούν αυτή την περίοδο. Πώς το αντιμετωπίζετε;
Δεν έχει φθάσει ακόμα η σκηνή να κατεβώ στους δρόμους να σπάσω τζάμια και βιτρίνες.
Αν ερχόταν όμως;
Θα κατέβαινα και στα χαρακώματα αν χρειαζόταν και θα πήγαινα και στον πόλεμο.
Στα Βαλκάνια αυτή την περίοδο σπάει ταμεία στις σκοτεινές αίθουσες στα Βαλκάνια η ταινία «Μοntevideo- Bog te video» (= «Ο Θεός να μας φυλάει» του Ντράγκαν Μπριέλοβιτς στην οποία πρωταγωνιστείτε;
Είχε 33 χρόνια να σημειωθεί μια τόσο μεγάλη επιτυχία στη Σερβία. Η ταινία έκοψε πάνω από 300.000 εισιτήρια την πρώτη εβδομάδα. Στην Ελλάδα θα παιχθεί του χρόνου και στην Ευρώπη υπό μορφή ωριαίων επεισοδίων.Έχει θέμα την ιστορία του πρώτου παγκοσμίου κυπέλου. Εγώ ερμηνεύω το ρόλο ενός Ελληνοαμερικάνου διαιτητή, ένα μαφιόζο παθιασμένο με τη γυναίκα του η οποία δημιουργεί σχέση με έναν ποδοσφαιριστή της ομάδα της γεγονός που πέφτει στην αντίληψή του. Η αντίδρασή του δεν είναι και η καλύτερη . Το μεγάλο δίλημμα τίθεται στο κρίσιμο ματς μεταξύ της Εθνικής Σερβίας – Εθνικής Βραζιλίας όπου ο ίδιος είναι διαιτητής. Εκεί, θα δούμε , αν θα αφήσει την εμπάθειά του να υπερισχύσει της επαγγελματικής του ηθικής...
