Της Έρρικας Ρούσσου

Ένας καλοντυμένος κύριος περνά την είσοδο του αεροδρομίου. Για μερικά λεπτά "κολλάει" μπροστά από τον πίνακα ανακοινώσεων αναζητώντας μια πτήση. Μόλις είχε φτάσει όμως στον προορισμό του.

"Είδα έναν άστεγο να ξυρίζεται στις τουαλέτες. Σφίγγεται η καρδιά μου. Πώς να τους διώξουμε;", παραδέχεται ένας υπάλληλος του αεροδρομίου στον "Ελεύθερο Τύπο".

Το κρύο, η ανέχεια, η οικονομική κρίση της εκμετάλλευσης εκείνων που δεν έχουν για να επιβιώσουν εκείνοι που δε δίνουν, μετέφεραν με μια "πτήση" δεκάδες άστεγους. Το Ελευθέριος Βενιζέλος καλωσόρισε το φαινόμενο των αεροδρομίων του εξωτερικού.

Είναι πολλοί. Κάθε μέρα πληθαίνουν και θα πληθαίνουν. Συγχρωτίζονται με επιβάτες και αναμένουν επί ώρες ένα αεροπλάνο που δε θα έρθει ποτέ.

Δεν είναι ρακένδυτοι. Δεν είναι άπλυτοι. Δεν είναι επαίτες. Δεν είναι κόμματα, να έχουν τα λεφτά και να "τα φάνε μαζί".

Η χώρα των νεόπλουτων του πλαστικού χρήματος, έγινε η Ελλάδα των νεοάστεγων της πλαστικής καρέκλας.

Οι πτήσεις αναχωρούν η μία μετά την άλλη. Ποια όμως πήρε μαζί της την αξιοπρέπεια του κράτους. Άραγε το εισητήριο ήταν με επιστροφή;

Της Έρρικας Ρούσσου

"Ο λαός πρέπει να σταματήσει να φοβάται τις κυβερνήσεις γιατί οι
κυβερνήσεις είναι εκείνες που θα έπρεπε πλέον να φοβούνται."

Ιστοσελίδα Υπουργείου Δικαιοσύνης. Ένα μαύρο φόντο, μια γνώριμη μάσκα.
Μια προειδοποίηση από τους γνωστούς "παραβάτες" στους "άγνωστους".

Ένα "δελτίο απονομής δικαιοσύνης" μετέδιδε σήμερα το πρωί η ιστοσελίδα
του Υπουργείου Δικαιοσύνης από Anonymous εκφωνητή.

Η απορία εύλογη: Πώς γίνεται από ένα τόσο σημαντικό για τη δημοκρατία
βήμα, η πρώτη φορά που μεταδίδεται κάτι απ άκρη σε άκρη σωστό και
δίκαιο, να ανταποκρίνεται σε έργο "εισβολέων" και όχι νόμιμων διαχειριστών
της σελίδας;

Η απάντηση θα έρθει από το μαγνητοσκοπημένο μήνυμα:

"Η Δημοκρατία
γεννήθηκε στη χώρα σας και εσείς τη σκοτώσατε".

Ακούγοντας αυτά τα λόγια, κοντοστέκεσαι μπροστά στην οθόνη σου και
για μερικά λεπτά κοιτάς το κενό-με την ελπίδα ο τεράστιος ιστός που
ξετυλίγεται μπροστά σου να σε τυλίξει και να σε πάρει μέσα στη γνώση
του, μέσα στο άπειρο-. Αλήθεια, ποιος είναι ο σημαντικότερος δολοφόνος;
Εκείνος που προμηθεύει το όπλο; Εκείνος που το γεμίζει; Εκείνος που τραβά
τη σκανδάλη; Τότε το κενό μεγαλώνει γιατί απλά συνειδητοποιείς ότι οι
επίδοξοι δολοφόνοι της δημοκρατίας δεν είναι ένας, αλλά πολλοί, πάρα
πολλοί.

"Η Δικαιοσύνη έρχεται". Σε αυτό το σημείο θα περιγραφούν για μια ακόμα
φορά τα επίπονα μέτρα που επέβαλλαν στην Ελλάδα, ωστόσο, στο άκουσμα
της λιτότητας και των μειώσεων των μισθών, μια ρίγη θα σε ξαναρίξει στο
κενό. Δεν το ακούς πρώτη φορά, όμως νιώθεις να "πέφτεις" μέσα στην
οθόνη. Συνειδητοποιείς ότι πονάει περισσότερο όταν οι άλλοι αναζητούν τα
όπλα που εσύ έχεις αφήσει στη σοφίτα για μια ώρα ανάγκης. Μια ώρα που
δε φθάνει ποτέ ένα σταματημένο ρολόι.

"Αυτό που συμβαίνει τώρα στη χώρα σας είναι απαράδεκτο. Ανεβήκατε στην
εξουσία για να εκφράσετε τις επιθυμίες και του λαού σας και έχετε αποτύχει
απαξιωτικά. Οι ίδιοι σας οι πολίτες σας μισούν εσείς τους κοιτάτε χωρίς να
κάνετε τίποτα για να το αποτρέψετε. Μπήκατε στο ΔΝΤ, χωρίς την έγκριση
του λαού σας. Βάλατε τη δικτατορία στους ώμους τους".

Θυμός. Ξαφνικά οι αισθήσεις σου αρχίζουν μία μία να επανέρχονται, καθώς
οι φυλακισμένες επιθυμίες επαναστατούν απέναντι στη δικτατορία των
κατασκευασμένων υπό την αιγίδα του κράτους, αναγκών σου. Η ανάγκη
είναι άμεσα συνδεδεμένη με την βιολογική υπόσταση του ανθρώπου και
μπορεί να ικανοποιηθεί, σύμφωνα με το Γάλλο ψυχίατρο και ψυχαναλυτή,
Lacan. Αυτό ήταν και το λάθος των εκάστοτε κυβερνήσεων. Μπορεί
δημιουργώντας στο λαό ψευδείς ανάγκες που ικανοποιούντο εν καιρώ, να
κέρδιζαν την υποταγή τους. Αγνόησαν όμως τον παράγοντα της επιθυμίας.

Η επιθυμία δεν ικανοποιείται ποτέ σύμφωνα με το Lacan. Αυτό δε σημαίνειόμως ότι δεν υπάρχει. Υποβόσκει στο υποσυνείδητό μας, ώσπου οι ανάγκες

να "παλιώσουν", να "ξεφτίσουν".

"Η αστυνομία εκμεταλλεύεται τη δύναμή της και επιτίθεται σε διαδηλωτές
στο όνομα της δικαιοσύνης".

Οι αισθήσεις σου σε αυτό το σημείο κάνουν
χορό, πηδώντας πάνω από τη φωτιά της επανάστασης. Ποια δικαιοσύνη
απαγορεύει στον πολίτη να διαδηλώσει; Να διεκδικήσει την επιθυμία για
μια καλύτερη ποιότητα ζωής; Πώς γίνεται η αστυνομία να υποδεικνύει τη
δύναμή της έξω κι όχι μέσα στη Βουλή; Επικαλούμενοι το χάος που μπορεί
να επικρατήσει επιτίθενται με μανία εναντίον των διαδηλωτών καθώς
εκείνοι "υποσκάπτουν" την ειρήνη. Άραγε σε εκείνους που υποσκάπτουν τον
πολιτισμό, την παιδεία, την υγεία, την ανάπτυξη, τη δημοκρατία μιας χώρας
γιατί δεν πέταξε η αστυνομία ποτέ δακρυγόνα;

"Αγνοήσατε τις προειδοποιήσεις μας αλλά τώρα εμείς έχουμε τον
έλεγχο". "Είμαστε οι Ανώνυμοι.... Δεν συγχωρούμε, δεν ξεχνάμε... έπρεπε
να μας περιμένετε".

Το δελτίο των Anonymous κλείνει, όχι όμως και το
κεφάλαιό τους στην Ελλάδα. Η πρόσφατη υπογραφή του ACTA από την
Ελλάδα και η προδοσία αυτής από τους κυβερνώντες της ως άλλες "μούσες"
ενέπνευσαν τους "Δίκαιους Εισβολείς". Οι Anonymous, σήμερα, απλώς
γέμισαν μια σελίδα, μια ενέργεια προάγγελος ότι πρόκειται να "αδειάσουν"
πολλές άλλες.

Επανάσταση λένε γίνεται όταν οι "κάτω" δε θέλουν και οι "πάνω" δεν
μπορούν. Δεν μπορείτε λοιπόν κύριοι "ακατονόμαστοι". Μας παίξατε, και μας
χάσατε!

Ρεπορτάζ: Έρρικα Ρούσσου

Από λογαριασμό ανηλίκου επτά χρονών αποπληρώθηκε Τράπεζα για  τη δόση πιστωτικής κάρτας στην Κρήτη.

Η Τράπεζα αφαίρεσε από λογαριασμό βιβλιαρίου ανήλικου, στον οποίο ήταν συνδικαιούχοι οι γονείς του, το ποσό των 99,94 ευρώ προκειμένου να πληρωθεί δόση πιστωτικής κάρτας που είναι στο όνομα της μητέρας.

Το πρωτοφανές περιστατικό, όπως δημοσιεύει το flashnews, καταγγέλλει μέσω της Ένωσης Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης η μητέρα της ανήλικης, που παράλληλα αναρωτιέται αν οι τράπεζες μπορούν να κάνουν και κάτι ανάλογο σε λογαριασμό της μητέρας της στον οποίο είναι συνδικαιούχος.

Της Έρρικας Ρούσσου

"Δε σκέφτομαι όλην αυτήν τη δυστυχία μα την ομορφιά που ακόμα υπάρχει", Άννα Φράνκ.

Αλήθεια υπάρχει πλέον ομορφιά κι αν όχι τι την αντικατέστησε;

Η αδιαφορία. Ναι, αυτό το ψυχρό συναίσθημα κατέκλυσε την Ελλάδα. Αδιαφορία για την κατάντια του πολιτικού συστήματος, για την ανέχεια που βιώνει ο συμπολίτης, για την δολιοφθορά του ήθους και των αξιών της κοινωνίας.